Nostalgie

Zaterdagochtend half zeven. Lekker vroeg met de hond eruit om er een productieve dag van te maken. Het was behoorlijk fris. Op zaterdag om half zeven is de kans vrij klein dat je iemand tegen komt op straat. De rust en de temperatuur waren ideale omstandigheden om een stukje verder te lopen dan het gebruikelijke blokje om.

Al snel was ik in gedachten verzonken.  Ik moest binnenkort toch echt de andere website-pagina's gaan afmaken. Ik bedacht dat ik met de informatie-pagina voor de kopers wilde beginnen. Welke voordelen kon ik benoemen om klanten te laten zien, dat Kringloop 2.0 meer te bieden heeft dan andere kringloopwinkels. Ik zou als eerste aangeven dat wanneer je kleding op de site koopt, deze standaard eerst de wasmachine ingaan voordat ze verzonden worden. Ineens besefte ik hoeveel er verandert is in de wereld van tweedehands goederen. 

Ik ben geboren in 1976 en dit jaar dus 50 geworden.  Ik bezocht rond mijn 14e voor het eerst een kringloopwinkel. Wat tegenwoordig 'Papland' heet, was destijds een straatje met een paar pandjes. Aan het einde van dat straatje was een legertent opgezet. In die tent huisde de allereerste Kringloop. Dit was een stichting, gerund door vrijwilligers en ontstaan om Milieuvervuiling te bevechten.

Op school leerden wij over Zure Regen en het gat in de Ozonlaag. Wij waren de eerste die leerden wat je thuis zelf kon doen. Ik was daarin behoorlijk fanatiek en sprak iedereen aan die de kraan liet lopen tijdens het tandenpoetsen of het licht liet branden. Afval scheiden was ook iets nieuws en ook daarin was ik gedreven. Oud papier kon je destijds eens in de maand op school inleveren, wat je inleverde werd gewogen en aan de hand van het gewicht kreeg je stempels. Ik kan me niet herinneren wat je spaarde met de stempels. De school kreeg geld voor het oud papier dat was ingezameld.

Computers en Internet waren nog onbekend, mobieltjes, magnetrons, Senseo, DVD- en CD-spelers, wasdrogers, airfryers en elektrische fietsen waren nog niet bij ons bekend. Toch leerde we al dat we zuinig met stroom moesten omgaan. 

Zonder Marktplaats en Vinted zag de tweedehands wereld er heel anders uit. Allereerst werd 1x in de maand het Grof vuil opgehaald. Iedereen zette zijn Grof Vuil op straat en dan werd het feest. Vrijwel iedereen ging een rondje lopen om te bekijken of er iets tussen zat om mee naar huis te nemen. Wat werd je soms gelukkig op zo'n dag. Een prachtige stoel of een mooi kastje om een likje verf te geven. Overal zag je mensen met spullen zeulen. Als ik nu iets bij de container zie liggen dat ik wel kan gebruiken, wacht ik tot het donker is (in de hoop dat het er nog ligt) en neem het, hopelijk ongezien, mee. Hoewel ik weet dat het eigenlijk niet raar is, schaam ik me er toch voor om iets bruikbaars tussen het grof vuil open en bloot mee te nemen. 

Dat was dus een optie om aan tweedehands spullen te komen. Rommelmarkten afstruinen was ook een optie. Mijn moeder, die weinig te besteden had, bezocht regelmatig rommelmarkten en kocht daar meestal meubels en knapte die vervolgens op. Ik kan me verschillende keren herinneren dat ze een kast, een bed of een bankstel kocht en vervolgens mijn zwager belde of hij het even op kon halen met de auto. Zelf hadden we geen auto. Diverse keren lagen we dubbelgevouwen tussen de aankopen op de ingeklapte achterbank. Later toen ik al getrouwd was, kwam het nog steeds regelmatig voor dat mijn moeder belde of we haar aankopen konden ophalen.  Ik denk dat ze vanuit een telefooncel gebeld moet hebben, want mobieltjes waren er ook toen nog niet. Mijn ex-man werd expert in te grote spullen in een te kleine auto vervoeren, maar standaard vergat hij bij dat soort acties de hoedenplank op de plaats  van inladen en moesten we daarvoor weer terug. 

Tot slot was er de Snuffelkrant. Te vergelijken met marktplaats, maar dan op papier en in plaats van een bericht sturen als je interesse had, moest je bellen, met een telefoon. De Snuffelkrant was ook een heel ritueel bij ons thuis. Ik geloof dat hij eens per maand uitkwam en op die dag ging mijn moeder deze al vroeg in de ochtend kopen. Ze zetten een circel om alles dat interessant was. In het begin meubels, later vacatures en ten slotte de contactadvertenties. Man, 35 jaar, zoek aantrekkelijke vrouw........ etc.

Uiteraard bestonden er al winkels in tweedehands goederen. Dit waren vooral Antiekwinkels. Maar Gorcums eerste kringloopwinkel, of eigenlijk Kringlooptent, was anders. Ten eerste waren de prijzen ontzettend laag, waardoor deze vooral werd bezocht door mensen met een laag inkomen en (zoals we ze toen nog noemden) Gastarbeiders.  Mijn moeder waande zich in de hemel als we eenmaal binnen waren en was dan ook heel lang zoet. Voor mij was het een andere ervaring. Ten eerste wilde ik absoluut niet gezien worden door iemand die ik kende als we naar binnen gingen. Want snuffelen bij het Grof vuil was normaal, maar als je bij kringloopwinkel kocht werd je toch als arme sloeber gezien. Zodra je de tent eenmaal binnen was, kreeg je een klap in je gezicht van de lucht die daar hing; Muf, maar ook zurig. Zomers was het snikheet in de tent en in de winter bevroren je vingers en tenen. Er stonden houten klaptafels met daarop heel veel afgedankte spullen en uitpuilende rekken met kleding. Overal lagen kledingstukken op de grond. Alles wat je beetpakte leek te plakken van de nicotine, veel van de spullen waren vies, kapot of niet compleet. Ik had het na een minuut of tien dan ook wel weer gezien. Maar mijn moeder helaas niet. Die zocht naar pareltjes. Mijn moeder had altijd een schoudertas en telkens wanneer ze bukte om iets te bekijken gleed deze van haar schouder en vaak viel er dan van alles op de grond. In die grote tent klonken vallende spullen ongekend hard. Ik herinner me hoe ik me schaamde op die momenten en hoe ik de schoudertas van mijn moeder nauwlettend in de gaten ging houden. ( Dit gebeurde trouwens ook in de supermarkt). 

Het aanbod van de kringloopwinkel bestond grotendeels uit troep. En de algemene opvatting was dan ook dat er aan alles wel iets moest mankeren, waarom zouden ze het anders hebben weggedaan? Die opmerking bleef tijdens mijn wandeling even hangen, zo'n 30 jaar geleden was de algemene opvatting dat mensen iets pas wegdeden als het iets mankeerde. Het contrast met wat ik nu zie is enorm. Het is niet te bevatten hoeveel spullen er bij mij worden ingebracht die nog nieuw in de verpakking zitten. Mede door het gemak waarmee we tegenwoordig kopen en wegdoen is de tweedehands wereld ook veranderd. Kringloopwinkels krijgen nu zoveel goede spullen aangeboden dat zij kunnen kiezen wat zij in de winkel zetten en de rest gaat alsnog bij het afval. De kringloop is allang niet meer voor mensen met een klein budget, de prijzen zijn enorm gestegen en er wordt veel winst gemaakt.

Wat mij vooral opvalt zijn de enorme verschillen tussen de aanbieders van tweedehands spullen. Terwijl je nu bij een kringloop al gauw 150 euro neerlegt voor een bankstel, worden er elke dag vele bankstellen gratis aangeboden op Marktplaats. En bij de kringloop is de kleding enorm in prijs gestegen, terwijl je op Vinted voor minder dan 5 euro een goede merkbroek kan kopen. Dit is toch wel een interessant om eens wat dieper in te duiken. Waarom zou je voor een bepaald item de hoofdprijs betalen op een verzamelaarsmarkt, terwijl het voor een schijntje te koop is op Vinted?  Dat gaat op mijn to-do list met dingen die ik wil doen op een rustig moment. Mochten die momenten er ooit  weer komen. 

Het is in elk geval wel duidelijk dat de keuze in tweedehands goederen zo enorm is, dat er niemand meer een speelgoedauto met een missend wiel zal kopen of een barbie met afgeknipt haar. En ook al is de inhoud nieuw, een kapotte verpakking is voor kopers niet meer acceptabel. 

Dan blijft dus nog steeds de vraag : Wat heb ik meer te bieden dan de bestaande opties in tweedehands goederen?

De koper heeft in ieder geval de garantie dat de spullen werken, compleet, schoon en heel zijn. Op Vinted loop je de kans om een aankoop te doen en spullen ontvangt die onaanvaardbaar zijn. Ooit ontving ik een pakje en bij het openmaken stonk de inhoud enorm naar kattenbak. 

Ook kun je winkelen wanneer je maar wilt. Op geen enkel moment is mijn kringloop gesloten voor kopers. 

De mogelijkheid om te onderhandelen over de prijs. En het is ook handig dat je geen rekken met kleding hoeft door te spitten op zoek naar jouw maat. Ik denk dat ik wel een aantal goede redenen om bij Kringloop 2.0 bedenken kan en ook zie ik mogelijkheden om nog meer winkelgemak te creëren. Ik ga dus snel weer aan  de slag!