Zonder te beseffen dat zich hier een prachtig verhaal zou ontvouwen, begint dit verhaal in september 2025. Ik herinner me nog duidelijk dat de inlevering op vrijdagmiddag was, omdat mijn zoon net naar gitaarles was vertrokken. Begin van die week kreeg ik een mail van een jongeman of hji een afspraak kon maken om wat spullen van zijn oma in te leveren. Dat is dus ingepland op die vrijdagmiddag. Er arriveerde een jongeman met zijn oma en drie kleine doosjes. De oma schatte ik zo'n jaar of 65-70 en het verbaasde me enorm toen ze me vertelde dat ze de respectabele leeftijd van 82 had behaald. Tjonge, Als ik 82 mag worden, hoop ik toch dat ik dat op die manier mag worden. Terwijl kleinzoon achter het stuur bleef zitten, tilde oma en ik de dozen naar boven (toch 4 trappen). Ik geloof dat ik er meer moeite mee had dan deze mevrouw. Boven aan gekomen schreef haar gegevens op en vroeg naar haar bankrekeningnummer om haar deel van de winst op te storten als er iets verkocht werd. Tijdens het vullen van de eerdere gegevens, kreeg ik al de indruk dat deze mevrouw het zelf niet heel breed had en ook kreeg een beetje het gevoel (en ik benadruk dat dit een aanname is) dat de kleinzoon deze artikelen wilde verkopen om er misschien een zakcentje aan over te houden. Zeg nou eerlijk, het is wel heel Horks om als jongen van een jaar 22 in je auto te blijven zitten en je oude oma met spullen te laten slepen, maar misschien had de arme jongen wel een hernia, het kwam alleen allemaal niet warm op me over. De beste jongen had anders vast wel even gezegd dat het hem speet dat hij niet kon helpen door zijn hernia.