Zonder te beseffen dat zich hier een prachtig verhaal zou ontvouwen, begint dit verhaal in september 2025. Ik herinner me nog duidelijk dat de inlevering op vrijdagmiddag was, omdat mijn zoon net naar gitaarles was vertrokken. Begin van die week kreeg ik een mail van een jongeman of hji een afspraak kon maken om wat spullen van zijn oma in te leveren. Dat is dus ingepland op die vrijdagmiddag. Er arriveerde een jongeman met zijn oma en drie kleine doosjes. De oma schatte ik zo'n jaar of 65-70 en het verbaasde me enorm toen ze me vertelde dat ze de respectabele leeftijd van 82 had behaald. Tjonge, Als ik 82 mag worden, hoop ik toch dat ik dat op die manier mag worden. Terwijl kleinzoon achter het stuur bleef zitten, tilde oma en ik de dozen naar boven (toch 4 trappen). Ik geloof dat ik er meer moeite mee had dan deze mevrouw. Boven aan gekomen schreef haar gegevens op en vroeg naar haar bankrekeningnummer om haar deel van de winst op te storten als er iets verkocht werd. Tijdens het vullen van de eerdere gegevens, kreeg ik al de indruk dat deze mevrouw het zelf niet heel breed had en ook kreeg een beetje het gevoel (en ik benadruk dat dit een aanname is) dat de kleinzoon deze artikelen wilde verkopen om er misschien een zakcentje aan over te houden. Zeg nou eerlijk, het is wel heel Horks om als jongen van een jaar 22 in je auto te blijven zitten en je oude oma met spullen te laten slepen, maar misschien had de arme jongen wel een hernia, het kwam alleen allemaal niet warm op me over. De beste jongen had anders vast wel even gezegd dat het hem speet dat hij niet kon helpen door zijn hernia.
Afijn, het bankrekeningnummer wilde ze niet geven. Ze wilde dat ik alles zelf zou houden en van haar helft iets leuks zou gaan doen of er iets van zou kopen dat ik graag wilde hebben. De ingeleverde spullen (vrijwel allemaal verzamelaarsobjecten van porselein, glas en houtsnijwerk) waren volgens mevrouw van behoorlijke waarde. Uiteraard waardeerde ik dit aanbod enorm, maar ik wil dit niet aannemen en dat heb ik haar ook verteld. Dat begreep mevrouw gelukkig meteen en samen hebben we een plannetje bedacht. Het idee was dat ik deze items gewoon in de webshop ging zetten voor een fractie van de werkelijke waarde. Ik kon altijd terug vallen op het feit dat ik er geen verstand van heb en eerlijk gezegd als deze mevrouw me niet over de waarde had verteld, zou ik ook gewoon gedacht hebben dat dit een ouderwets serviesje was. Zo hebben we dat dus opgelost. Er zou geen groot geld verdiend worden aan deze items en als bonus zou er iemand heel blij worden met het scoren van deze items voor zulke lage prijzen. De items stonden al een tijdje in de webshop en onlangs vernam ik dat mevrouw is overleden. Ik weet dat ze heel erg begaan was met de dieren in het dierenasiel, ik had haar daarom destijds beloofd dat ik haar deel (nu een klein bedragje) aan het dierenasiel zou schenken. Ik had ineens haast met het verkopen van de laatste items. Op de foto die ik nog in mijn galerij had staan stond de botervloot met deksel en de schaal eronder. Een 3-delige set. Ik besloot om deze set wat extra kansen te geven (de website wordt nog niet door massa's mensen gevonden en dat is oke, maar nu had ik publiek nodig) en plaatste deze daarom gisterenochtend op Vinted, als 3-delige set. Toen ik daar mee bezig was, bleef ik het idee houden dat er nog iets bijhoorde en dus dook ik de voorraad in en vond inderdaad een bijbehorende koekschaal met deksel. Meteen had ik er foto's van gemaakt met de bedoeling deze toe te voegen op de webshop en bij de advertentie op Vinted. Toeval bestaat niet, zeggen ze dan en ik ben er in dit geval van overtuigd dat er invloed van een hogere macht is uitgeoefend. Ik open Vinted en nog geen 10 minuten nadat de 3-delige set was aangeboden, bleek hij al gekocht te zijn door een koper uit Spanje. Al betaald, verzendbon al in mijn inbox. Via de berichten heb ik de koopster alsnog de foto's van de koekjesschaal gestuurd met de vraag of ze deze erbij wilde hebben. Dat bleek ze graag te willen, maar ik vond het niet nodig dat zij daar dan weer een nieuwe aankoop voor moest doen en dus nog een verzendkosten zou moeten betalen.
We spraken af dat zij de huidige bestelling zou annuleren en dat ik een nieuwe advertentie zou maken voor de volledig set en deze meteen voor haar reserveren. Ze stuurde een heel blij bericht dat het gelukt was, ze had dit nog niet eerder gedaan, maar missie geslaagd.
Een uurtje later stond ik eten te maken en stuurde ze de vraag hoe ik eigenlijk aan dit setje was gekomen? Was het een erfstuk of had ik het op een rommelmarkt gekocht. Ze wilde graag het verhaal achter het setje weten als dat er was. Ik schreef haar dat er inderdaad een bijzonder verhaal achter het setje zit en deed haar het hele verhaal uit de doeken. Ze reageerde dat ze er kippenvel van kreeg. Zo'n 10 minuten later ontving ik een melding van Vinted dat ik een nieuw bod op een item had gekregen, het bod was gedaan op een kop en schotel die voor 2,50 op vinted waren aangeboden. De koper van de botervloot met de rest had een bod van 20 euro op deze kop en schotel uitgebracht met een bericht of ik het alsjeblieft wilde accepteren en de helft van de winst aan het asiel wilde schenken. Haar vader en moeder waren dol op thee en koekjes en als ze uit het ziekenhuis zouden komen, zou dit alles een fijn thee-moment opleveren. We raakte even verder aan de praat over en weer via de Vinted berichten. Ik schreef haar gebaar heel erg te waarderen en dit soort dingen mij altijd weer bevestigen dat er echt nog wel goede, betrokken mensen op de aardbol rondlopen. Ik vroeg uiteraard ook naar haar ouders. Ze vertelde dat haar ouders 90 en 91 jaar oud zijn en beide met een longontsteking in het ziekenhuis waren opgenomen. Zo bijzonder....
Tijdens het inpakken van het pakker, heb ik twee extra theekopje in een kadopapiertje verpakt en er in het Spaans opgeschreven dat het voor haar Padre en Madre was. In het pakje had ik (ook in het Spaans) een briefje gedaan met daarin mijn overtuiging dat zij wel heel bijzondere mensen moeten zijn om zo'n geweldige dochter te hebben opgevoed. Ik weet dat ze dit gaan waarderen en zoals de Spaanse koper "Mercedes" mij had verrast met een onzelfzuchtig gebaar, hoop ik dat ik haar en haar ouders hetzelfde gevoel zal geven als ze het pakje openen. Mercedes en ik hebben mailadressen uitgewisseld en zij schreef me dat ik, als ik naar Barcelona kwam, van harte welkom was. Ik heb geantwoord dat Barcelona mij geweldig lijkt, maar dat ik daarmee wacht tot Trump zijn pijlen weer ergens anders op heeft gericht, maar als daar de woorden van Trump niet bij woorden zouden blijven, zij altijd welkom was in Gorinchem
Uiteraard ben ik me er van bewust dat ik waarschijnlijk nooit naar Barcelona zal gaan en zij waarschijnlijk ook nooit naar Gorinchem zal komen, maar het contact op dat moment was voldoende voor een geweldige ervaring en ik weet zeker dat die lieve mevrouw die deze spullen heeft gebracht met een glimlach toe heeft zitten kijken.
Reactie plaatsen
Reacties